اسمِ اسم است این که می گوییم هو *طالب اویی تو، هم هویی بگو* دوستان برای مرتبط شدن با آدرسهای دیگر ما(نون.شین)رادر گوگل سرچ کنید حق یارتان ه ی چ
درباره وبلاگ

آرشیو

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

صفحات جانبی

نویسندگان

ابر برچسبها

نظرسنجی

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

*** ... ** ** ***
*** آ. ** مترجم *********** لا یعرف الحق الا بالحق» (حق را جز به حق نمی‌توان شناخت) ملاک تــــحقیق ، حـــــقیقت است نه شخـــصیت! حــــق را به شخص نباید سنجید، بلکه شخص را باید به حـــــق سنجید!

ابزار ساخت متن های متحرک

***** یک وجود است وجهانی آینه "هیچ" و "هو" بنگر تو در یک آینه (هیچ همدانی)

ابزار ساخت متن های متحرک

*****
!-- Music player by www.1abzar.com ---> ****************** *** < حق پرستیم و مدد از راه دیگر می رسد آبِرو بر کُفر ما از آبِ کوثر می رسد... ... 000 <خوش دل از آنم که مرا نام نیست. "نام" نباشد به سر" اوهام" نیست.ه ی چ

دانی که چه می گویم دانم که نمی دانی

هُوْ

***

دانی که چه می گویم دانم که نمی دانی

چون آیتِ زیبایان از لوح نمی خوانی

در جمله پریشانی در سینه و پیشانی

سِرّیست مسلمانی از، آیتِ سبحانی

در حکمت لقمانی در مُلکِ سلیمانی

در حالتِ سلمانی سبحانک سبحانی...

هذا خبر القاصی هذا خبر الدانی

یا مظهر ایمانی فی سورﺓ تبیانی...

بدان که کلام بی رؤیتِ متکلم ناتمام باشد

وکلام در مقامِ تلوین باشدو

رؤیت در مقامِ تمکین ... و اشارت در تنزیل به این معنی آن است که

قَالَ رَبِّ أَرِنِی أَنظُرْ إِلَیْكَ ۚ قَالَ لَن تَرَانِی وَلَٰكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِی...

پس رؤیت بعد از تلوین است در مقامِ تمکین، و تمکین بعد از تبیین است، و یقیین وقتی حاصل می شود

که متکلم به کلام دیده شود و خبر همچون معاینه نباشد که ظن و تخمین در آن مؤثر افتد...

زیرا که کلام ما ورای غطاء و حجاب میشود،

امکان دارد که شنونده ای کلام را بشنود اما آنچه در تصور وی باشداز متکلم،

غیرِ آن باشد که وی تصور کرده، و چون چنین باشد یقین نباشد،

پس یقین کلّی آن باشد که کلامی را که میشنوی متکلم را ببینی چنان که فر موده اند

لیس الخبرکالمعاینه...
در مقام معاینه شک را وجودی نیست، و شرک متعدم است

و این مقامِ آنست ،که خواست :«اَلَلَّهُمَّ اَرِنِی الْاَشْیَاءَ کَمَا هِیَ؛

خداوندا! امور را آن گونه که هست، به من نشان بده.»

و فرمود:

اعطِی لموسی کلاماً و اعطِنی رُؤیه و خاصّتنی الْمَقَامِ الْمَحْمُوْدِوالْحَوْضِ الْمَوْرُوْدِ..

"حَوْضِ الْمَوْرُوْد" حیاتِ مطلق است که روحِ اعظم شخص وی است و "مَقَامِ الْمَحْمُوْدِ" ماهیت مبتدا کلِّ اشیاست

چنان که مقامِ مشهودماهیتِ منتهای کلِ اشیاست...



نوشته شده توسط :نون. شین ه ی چ
هفدهم بهمن 96-19:55
نظرات()